Een ervaring die bijblijft, dankzij muziek

Ub! x Residentie Orkest

“Als je het niks vindt, mag je op je telefoon.” Er zat maar één jongere op zijn scherm. De rest luisterde. En keek. En was muisstil.

Tien jongeren die zijn uitgevallen in het onderwijs kregen via Ub! een kijkje achter de schermen bij een van de bekendste symfonieorkesten van Nederland: het Residentie Orkest in Theater Amare.

Een bijzondere ervaring. Eerst bij de repetitie van het orkest (WOW!) en daarna zelf aan de slag in een workshop.

Voor veel jongeren was het hun eerste échte concertbezoek en dat maakte indruk. Wat ze daar zagen en voelden, vergeet niemand snel.

Stilte in de zaal

“Klassieke muziek? Dat is toch voor ouderen?”

Totdat de eerste tonen klonken.
Zóveel geluid, zóveel mensen. Meer dan 45 muzikanten die samen één geheel vormden!

De jongeren keken muisstil toe hoe de dirigent met één handbeweging alles in beweging bracht: violen, pauken, koperblazers.

De trilling van de muziek vulde de zaal. Telefoons verdwenen in zakken. Het werd stil. Écht stil.

Meike Portegies, Residentie Orkest

"Wat zijn jullie muzikaal zeg, jullie pakken het zó snel op."

“Je zag ze groeien met elke slag. Eerst wat afwachtend, en toen ineens vol vertrouwen.

De gezichten die toen oplichtten… onbetaalbaar.”

Samen in één ritme

Na het luisteren kwam het meedoen.
Tijdens de workshop draaide alles om samenspel: volgen, leiden, luisteren… zonder woorden, alleen met aandacht.

Iedereen moest om de beurt een ritme starten, terwijl de rest luisterde en volgde.
Hoe laat je zien dat jij begint? Of dat je het juist stopt?
Alleen met gebaren. Alleen door aandacht voor elkaar.

Eerst met handen en klappen, daarna op de djembés. Iedereen deed mee. Vol focus, plezier en energie.

Het moment waarop alles samenkwam, was voelbaar:
luisteren, afstemmen, durven leiden.
Een klein voorbeeld van wat er gebeurt als je elkaar echt hoort. Zonder woorden begrepen ze elkaar… dat is de kracht van samen doen.

Ritme dat raakt

Na de Djembé mocht het drumstel uitgeprobeerd worden.

Toen een van de jongeren aan de beurt was gebeurde er iets moois. Na een paar minuten begon hij te stralen.
“Dit is echt gaaf! Hoe duur is zo’n drumstel eigenlijk?”

Een kleine vraag, maar met groot effect, het liet zien wat deze ervaring losmaakte.

Zulke momenten zijn goud waard: even iets doen wat lukt, waar je plezier in hebt, en merken dat je ertoe doet. Dat is de eerste stap om weer vertrouwen te krijgen en opnieuw mee te kunnen doen.

Meer dan muziek

Voor deze jongeren (die al veel nare ervaringen hebben meegemaakt) is zo’n dag veel meer dan een leuke activiteit.
Het is een kans om iets nieuws te ervaren, trots te voelen en even los te komen van alles wat moeilijk is.

Het zijn precies dit soort positieve ervaringen die helpen om weer in beweging te komen,
om opnieuw te geloven: ik kan iets, ik hoor erbij.

Dank aan het Residentie Orkest voor hun warmte, enthousiasme en betrokkenheid.
Door hun open houding konden de jongeren iets beleven dat bijblijft. Een ochtend vol muziek, aandacht en plezier,
en vooral: geloof in wat er allemaal wél kan.